Pazar, Ağustos 8th, 2010
Bir Gün Yolunu Çizerken
Şişleyivermiş martılar Şehr-i Harabe’yi,
Sübhanallah tam boğazından.
Maytap geçiyorlar bütün minarelerle.
Düşüversem peşlerine,
Balık olsam sübhanallah.
Sabaha karşı Çengelköy’de
Karaya vursam,
Hikmetinden sual olunmazlara,
Sualler sorsa martılar.
Bir gün yolunu çizerken sen,
Ancak bu kadar kanardım,
Acımın aksütü gibi helal olsun sana,
Aldığın bir avuç hayat.
Ne garip şey,
Hep aynı hatırlayacağım Şehr-i Harabe’yi.
Ne garip şey,
İncecik bir sızıyla uyanacaksın her sabah.