Archive for Temmuz, 2009

Çarşamba, Temmuz 15th, 2009

Gelme; kal.

Gelme; kal.
Kal geceyarısı uyanmalarında.
Ne ben,
Ne sen,
Ne de piç gibi
Tam ortasında uyandığımız bu rüya
Bıraktığımız kadar masum.
Masum değiliz.
Şimdi ben,
Sevdiklerime yakın, hayallerime uzağım.
Değişen bir şey yok,
Sen hep öyle uzakta,
Ben hep uzaklığına en yakın noktada.
Hani bir adım atsan
yahut
Bir gece yarısı
Patavatsız bir telefon çığlığıyla
Seni bana
Beni sana getirseler
Ben yine de
Hani şu ağzına sıçtığımız gökyüzü var ya,

İşte ona doğru yükselmek

ve

Ciğerlerime alabildiğince azotlu oksijen doldurup,
Çığlık çığlığa tüm tarihin

Anasına avradına
Küfretmek istiyorum.
İş bu yüzden,
Gelme; kal.

Kal geceyarısı uyanmalarında.

Posted by admin | Filed in Edebiyat | Yorumlar Kapalı